Twee banken in dezelfde showroom, allebei drie zits, allebei in een grijze stof, allebei met een eiken pootje eronder. De één kost 649 euro, de ander 2.400. Als je erop gaat zitten voelt het verschil kleiner dan het prijskaartje suggereert, en dat is precies waarom mensen op dat moment vaak de goedkope meenemen en er drie jaar later spijt van hebben. Wat je in de showroom niet ziet, zit onder de stof.
Ik krijg deze vraag vaker dan welke andere ook: waar gaat dat geld nou eigenlijk heen. Hieronder staat het uit elkaar getrokken, want als je weet welke vier onderdelen de prijs bepalen, kun je in vijf minuten zelf beoordelen of een bank te duur of juist verdacht goedkoop is.
Wat je per prijsklasse krijgt
De bedragen hieronder gelden voor een drie zits van gangbare afmetingen, nieuw gekocht in 2026, inclusief btw en bezorging.
| Prijs | Frame | Vering en vulling | Bekleding | Hoe hij er na tien jaar bij staat |
|---|---|---|---|---|
| tot 800 euro | Spaanplaat en MDF, hoeken geniet | Elastische singelbanden, schuim rond 30 kilo per kubieke meter | Polyester, circa 15.000 schuurtoeren | Doorgezakte zit, kraakgeluiden, stof pluist op de armleuning |
| 800 tot 1.600 euro | Deels massief vuren of beuken, deels plaatmateriaal | Slangveren, schuim rond 35 kilo, soms een vezeltopping | Polyester of chenille, 20.000 tot 30.000 schuurtoeren | Zit iets ingezakt maar goed te herstellen, frame nog stevig |
| 1.600 tot 3.200 euro | Massief gedroogd hardhout, verlijmd en gedeuveld | Slangveren of pocketvering, schuim 40 tot 45 kilo met dons of vezel eroverheen | Wolmix, dikke chenille of gecorrigeerd leer, 40.000 schuurtoeren of meer | Vorm nog intact, kussens één keer bijgevuld, stof nog gaaf |
| vanaf 3.200 euro | Massief hardhout, deels met de hand gemaakt | Gevlochten banden of stalen veren, losse binnenkussens die je kunt vervangen | Volnerf leer, wol of linnen, afneembare hoezen mogelijk | Ziet er gebruikt uit en dat mag, technisch nog vrijwel nieuw |
Het frame is waar je niet op moet besparen
Alles onder de stof kun je vervangen. Kussens kun je laten bijvullen, een stof kun je laten overtrekken, een pootje kun je vastdraaien. Een frame van spaanplaat waarvan de geniete hoek is uitgescheurd, kun je niet redden, en dat is het moment waarop een bank naar de kringloop gaat terwijl de stof er nog prima uitziet.
Waar je op let: vraag simpelweg waar het frame van gemaakt is en of het hout gedroogd is. Een verkoper die dat niet weet, verkoopt iets waar de fabrikant het ook niet bij vermeldt, en dat is op zichzelf een antwoord. Til daarnaast een hoek van de bank op. Een drie zits met een massief frame weegt vijfenveertig tot zeventig kilo. Kun je hem in je eentje makkelijk optillen, dan zit er plaatmateriaal en schuim in en verder weinig.
Vering en schuim bepalen hoe hij over vijf jaar zit
Dit is het onderdeel waar het verschil in de showroom nog niet te voelen is en na twee winters wel. Schuim wordt aangeduid in kilo per kubieke meter, en dat getal zegt niets over hoe zacht het zit maar alles over hoe lang het zijn vorm houdt. Schuim van 30 kilo zakt binnen een paar jaar zichtbaar in op de plek waar altijd dezelfde persoon zit. Schuim van 40 kilo of meer houdt dat veel langer vol, ook als het zacht aanvoelt.
Daaronder zit de vering. Elastische singelbanden zijn goedkoop en werken best, maar ze rekken uit en dan gaat de zithoogte omlaag. Slangveren, ook wel nosag genoemd, zijn de gangbare middenweg en gaan decennia mee. Pocketvering vind je in het hogere segment en geeft een zit die per zone meebeweegt. Wat je wilt horen als je gaat zitten, is niets. Elk kraakje, elk metaalgeluid en elk gevoel dat je op een lijn zit in plaats van op een vlak, is een signaal.
De stof is het onderdeel dat je het eerst ziet slijten
Bekledingsstof wordt getest op de Martindale-schaal, uitgedrukt in schuurtoeren: het aantal keer dat een machine met een schuurkop over de stof gaat voordat er draadbreuk optreedt. Voor een bank in een gewoon huishouden is 20.000 het minimum en zit je met 30.000 comfortabel. Bij kinderen, honden of een bank waar dagelijks vier mensen op zitten, wil je richting 40.000 of meer. Fabrikanten noemen dat getal graag als het hoog is en zwijgen erover als het laag is.
Leer is een verhaal apart. Volnerf leer wordt mooier met de jaren, gecorrigeerd leer blijft jaren gelijk en gaat dan opeens hard achteruit, en gecoat leer of split met een laklaag is in feite een plastic laagje op een lederen drager waar na vijf jaar barstjes in komen. Het prijsverschil is aanzienlijk, en het is een van de weinige plekken in de meubelwereld waar duurder bijna altijd echt beter is.
Waar het geld nog meer heen gaat
Een deel van de prijs heeft niets met de bank te maken. Een showroom van tweeduizend vierkante meter langs de snelweg kost huur, een bezorgploeg met twee man kost een halve dag, en een zaak die tien jaar garantie geeft rekent die kans in. Dat is geen verspilling maar het verklaart waarom precies dezelfde bank bij de één driehonderd euro meer kost. Wat je ervoor terugkrijgt is dat er iemand langskomt als er iets is, en of dat het waard is verschilt per mens.
Mijn eigen afweging is inmiddels vrij hard geworden. Ik geef liever meer uit aan het frame en de vering en minder aan de stof, want de stof kan ik over acht jaar laten vervangen voor een fractie van een nieuwe bank en dan heb ik in feite een nieuw meubel. Andersom werkt niet. En ik koop nooit meer een bank waarvan de rugkussens vastgestikt zitten, want die kun je niet opschudden en niet bijvullen, en dat is precies waar een bank er oud uit gaat zien. Dat is trouwens een van de fouten die je pas ziet als het meubel er eenmaal staat.
Wat de prijs uiteindelijk niet bepaalt, is of je hem mooi vindt. Een strak model met dunne armleuningen zoals je dat bij Scandinavische banken ziet, kan in elke prijsklasse gemaakt worden, en hetzelfde geldt voor de houtsoort van de poten. Dat de één van massief noten is en de ander gebeitst rubberhout, scheelt in de prijs veel minder dan mensen denken, al zie je het verschil tussen die houtsoorten na een paar jaar wel degelijk. Stijl kost geen geld. Constructie wel.
