Acht lampen die alle regels breken, van smeltbare kap tot platte bureaulamp

Bijzondere designlamp op een bijzettafel in een warm verlichte woonkamer

Een lamp moet licht geven, mooi zijn en een beetje meegaan. Verder zijn er weinig regels, en toch houden de meeste lampen in de winkel zich keurig aan hetzelfde rijtje vormen. Dezeen zette op 10 oktober 2026 acht lichtontwerpen op een rij die dat rijtje compleet negeren. Een kap van was die je kunt omsmelten, een bureaulamp die plat in een envelop past, een hanglamp in de vorm van een balpen. Ik heb ze alle acht bekeken en zeg per ontwerp wat ik ervan vind, want niet alles is even sterk. Daarna wat deze lampen samen vertellen over waar verlichting naartoe gaat.

De acht ontwerpen

1. Lampen van City Girls

Twee anonieme kunstenaars uit Londen bouwen lampen uit alles wat ze tegenkomen op eBay, Facebook Marketplace en de stoep. Een model van glasvezel, oude pailletten, vlinders uit kapot speelgoed. Elke lamp krijgt een naam, zoals Virginia, een sierlijke zwaan met een groene kop en een voet van oude stoelpoten. We schreven eerder al uitgebreid over de lampen van City Girls. Voor mij blijft het de meest eigenzinnige van de acht. Niet voor elk interieur, wel een lamp waar elk bezoek naar vraagt.

2. Le Labo 1.0 van Baguette Studio

Deze studio uit Parijs maakt kappen van pure was die je kunt omsmelten en opnieuw vormen zonder materiaal te verliezen. De collectie bestaat uit een wandlamp, een hanglamp en tafellampen in twee maten. De was wordt gevormd in een zelfgebouwde machine voor rotatiegieten, een techniek die normaal voor plastic onderdelen wordt gebruikt. Medeoprichter Philippe Gaud zegt dat je eigenlijk geen lamp bezit, maar een paar honderd gram was. Dat vind ik het slimste idee van de lijst. Het gaat niet over hoe een lamp eruitziet, maar over wat er later met het materiaal gebeurt.

3. Staande lamp van Wretched Flowers

Loney Abrams en Johnny Stanish uit New York weven maliënkolders van roestvrij staal. Hun staande lamp lijkt op een uitgerekte versie van de Flowerpot van Verner Panton uit 1968, gehuld in een cape van maliën met handgeregen glaskralen en edelsteentjes. Spectaculair, en eerlijk gezegd meer kunstobject dan leeslamp. Het leuke is de knipoog naar een klassieker die iedereen kent.

4. Gel Lamp van Billy Easter

Een holle kubus van siliconen van ongeveer 11,5 centimeter, met een dimbare led in de voet. Onderin zit een smalle sleuf waar je gekleurde filters in schuift, zodat de lamp van kleur verandert. Klein, speels en praktisch. Van alle acht is dit de lamp die ik het makkelijkst in een gewoon huis zie staan, op een vensterbank of een boekenplank in de kinderkamer.

5. Bic Lamp van Mario Paroli en Seletti

Een hanglamp in de vorm van de bekende Bic Cristal, twaalf keer zo groot als de echte pen, met een dop in zwart, blauw of rood. Het zeskantige lichaam is een grote ledarmatuur. Het is een ontwerp van Mario Paroli voor het Italiaanse Seletti, een merk dat wel vaker alledaagse dingen opblaast tot designobject. Grappig, maar ik denk dat de grap na een paar maanden boven je eettafel wel verteld is. Op een werkplek of in een hal werkt hij beter.

6. Fused van Audra Grays en Maxim Lester

Twee jonge ontwerpers uit Londen maakten een bureaulamp van hun eigen restmateriaal. Grays bracht glasafval uit haar glasblazerij in, Lester resten uit zijn metaalwerkplaats. Het resultaat is een strakke, geometrische lamp die er allesbehalve uitziet als afval. Ze deden het ook om hun productiekosten te drukken, wat ik een eerlijke reden vind. Dezelfde gedachte zie je bij meubels van restmateriaal op het London Design Festival.

7. A4 Lamp van Andu Masebo

Drie stukken gegalvaniseerd staalplaat die samen in een A4-envelop passen. Masebo rolt en vouwt het metaal met de hand, en de onderdelen klikken in elkaar via precieze inkepingen. De lamp was eerder dit jaar te zien bij Unit.d, een galerie in Londen die verzameldesign voor een betaalbare prijs wil laten zien. Van de acht vind ik dit het mooiste ontwerp. Geen schroef, geen lijm, en verzenden kost bijna niets.

8. Buké Lamps van Simon Skinner

De Zweedse ontwerper Simon Skinner speurde kringloopwinkels en vlooienmarkten af naar schaaltjes, asbakken en kleine poezenbeeldjes. Die stapelde hij tot twintig tafellampen. Al het glas werd gezandstraald, zodat het geheel eruitziet alsof de voorwerpen in ijs zijn gevangen. Skinner vergelijkt zijn werkwijze met spelen met Lego of bloemschikken. Kitsch, maar met zoveel humor dat het weer stijl wordt.

Wat deze lampen zeggen over verlichting

Leg je de acht naast elkaar, dan zie je drie lijnen die verder gaan dan een paar gekke ontwerpen.

  • Tweedehands als grondstof. City Girls, Simon Skinner en het duo achter Fused werken met wat er al is. Dat sluit aan bij hoe veel mensen nu ook hun huis inrichten, met vondsten uit de kringloop naast nieuwe stukken.
  • Materiaal dat niet eindigt. Was die je opnieuw giet, staal dat plat terug in de envelop gaat. Ontwerpers denken steeds vaker na over wat er met een lamp gebeurt als je hem niet meer wilt.
  • Humor mag weer. Een reuzenbalpen, poezenbeeldjes, een lamp in maliënkolder. Na jaren van keurige bollen en strakke bogen is er ruimte voor een lamp die je laat glimlachen.

Wat je er thuis mee kunt

De meeste van deze ontwerpen zijn kleine oplages of kunstobjecten, je vindt ze niet zomaar in een woonwinkel. Toch kun je het idee overnemen. Kies naast je gewone verlichting een lamp met karakter, eentje die een verhaal heeft. Dat kan een gevonden lamp van de markt zijn, of een eenvoudig ontwerp in een onverwacht materiaal. Laat die ene lamp het werk doen en houd de rest rustig. In een kamer vol opvallende stukken valt hij weg, naast een eenvoudige bank en een effen muur wordt hij het middelpunt.

Zoek je eerst een goede basis voor de donkere maanden, lees dan hoe je een vloerlamp kiest die genoeg licht geeft. Daarna is er ruimte voor een lamp die alle regels breekt.


Fenna Molenaar avatar

Geschreven door