Een huis van bijna 560 vierkante meter in de heuvels boven Silicon Valley lijkt ver af te staan van een Nederlandse rijtjeswoning. Toch zit er in het project dat Design Milk op 19 oktober liet zien een les die op elke schaal werkt. Het Californische bureau Hommeboys Interiors verbouwde het huis in Los Altos Hills volledig voor een jong gezin, en de bewoners hadden één wens. Het moest groots worden, maar niet kil.
Dat is precies de spanning waar veel moderne interieurs op vastlopen. Strakke lijnen, veel glas en een open plattegrond leveren licht en ruimte op, maar ook een galm en een gevoel van showroom. Hoe Hommeboys dat oploste, beschrijft Kendra Jackson in haar stuk bij Design Milk, met foto’s van Adam Potts. Het antwoord zit vrijwel helemaal in de materialen.
Wat Hommeboys in Los Altos Hills deed
Het bureau van Alex Mutter-Rottmayer en Austin Carrier staat bekend om interieurs waarin binnen en buiten in elkaar overlopen. In dit huis werd ook de buitenkant aangepakt, met steen en hout als gevelbekleding en een grote glazen gevel onder de nok aan de achterkant, zodat het daglicht diep naar binnen valt.
Binnen keren dezelfde twee materialen terug. Eikenhouten panelen met een duidelijke nerf bedekken wanden en plafonds door het hele huis. Volgens Design Milk breken ze het licht en maken ze de ruimte uitnodigend. Daartegenover staan wanden van ruwe natuursteen, en daar weer tegenover verfijndere materialen zoals marmer met een sterke tekening, met de hand aangebracht stucwerk en gepatineerd staal.
Elke hoofdruimte draait om een eigen haard. In de woonkamer staat een hoekige haard in stucwerk, die de ontwerpers een functionele sculptuur noemen en waarvan de ronding de keuze van de meubels bepaalde. In de familiekamer is de hele haardwand bekleed met met de hand gepatineerd cortenstaal. De haard in de slaapkamer is weer van stucwerk, met een lijnstructuur die afsteekt tegen de rust van de rest. In de keuken komen eiken, Calacatta Monet marmer en natuursteen samen onder een lamp van ruim vier meter lang van Ovature Studio.
Waarom dit warm voelt en niet zwaar
Als je de beschrijving goed leest, zie je een systeem. Er is een basis van twee natuurlijke materialen, eiken en steen, die overal terugkomt. Daarbovenop komt per ruimte één uitgesproken accent, een haard in stuc of staal of een marmeren blad. De ontwerpers zeggen het zelf ook, ze gebruikten natuurlijke materialen om het huis modern te laten blijven maar het tijdloos en uitnodigend te maken, in plaats van statisch en steriel.
Dat is het verschil met een interieur dat zwaar wordt. Een kamer vol donker hout, rijk marmer en fluweel wordt al snel een jachtsalon. Hier is het eiken licht van toon, de steen ruw en het marmer beperkt tot plekken waar het werk doet, zoals in de keuken. De rijkdom zit in de textuur, niet in de hoeveelheid.
Opvallend vind ik ook dat er geen materiaal is dat alleen decoratie is. Het eiken op het plafond dempt geluid en licht, het stucwerk van de haard is tegelijk vorm en functie, het staal in de familiekamer zit om de warmtebron heen. Dat maakt het overtuigend.
Wat je ervan leert voor een Nederlandse woonkamer
Een gemiddelde Nederlandse woonkamer heeft geen gevel van glas, geen drie haarden en geen ruimte voor eikenpanelen van vloer tot nok. Wat je wel kunt overnemen, is de manier van denken.
Eén houten vlak in plaats van een houten kamer
Hout op alle wanden en het plafond werkt in een groot huis met veel daglicht. In een kleinere kamer met een normaal plafond wordt het al snel een sauna. Kies één vlak, de wand achter de bank, de wand met de televisie of het plafond boven de eettafel, en bekleed alleen dat met eiken. Let daarbij op de nerf. Hommeboys koos bewust voor eiken met een uitgesproken tekening, en dat is wat het hout leven geeft. Panelen met een heel egale, bijna geprinte structuur missen dat effect.
Marmer waar je het aanraakt
Gevlamd marmer is een materiaal om van dichtbij te bekijken. In Los Altos Hills zit het vooral in de keuken. In een Nederlands huis zijn de logische plekken een vensterbank, een salontafel, een blad op een dressoir of de keukenwand achter het fornuis. Een klein oppervlak met een sterke tekening doet meer dan een grote vloer met een rustige. Wie het effect zoekt zonder echte steen, vindt in het stuk over hout dat eruitziet als marmer een creatief alternatief.
Een anker in elke ruimte
De haard is in dit huis het middelpunt van elke kamer. Heb je geen haard, dan kun je hetzelfde idee toepassen met een ander vast punt. Een nis in stucwerk, een ingebouwde kast in hout of één wand in kalkverf met zichtbare streken. Het gaat erom dat er per ruimte één ding is waar het oog op rust, en dat de meubels daar omheen worden gekozen, zoals Hommeboys de ronding van de haard liet terugkomen in de meubels.
Ruw naast verfijnd
De spanning tussen ruwe natuursteen en glad marmer, of tussen stucwerk en staal, is wat het interieur interessant houdt. Thuis kan dat kleiner. Een linnen bank tegen een wand in kalkverf, een stenen schaal op een gelakt houten blad, een gepatineerde metalen lamp naast een eiken kast. Combinaties van materialen met een eigen karakter, zoals ik eerder beschreef bij walnoot met leer en messing, werken volgens hetzelfde principe.
De meubels die het afmaken
In de woonkamer combineert Hommeboys eigen stukken, poefs in huid en fluweel en gekanteelde plantenbakken, met klassiekers zoals een vintage Julep-bank van Tacchini en een salontafel van Raymonde Leduc. Ook dat is een les. De architectuur is al rijk aan textuur, dus de meubels mogen zacht en rond zijn. Een gebogen bank naast een hoekige haard, een ronde poef op een stenen vloer, dat evenwicht maakt het verschil tussen warm en druk.
Voor mij is dit huis een goed tegengif tegen het idee dat warmte uit kleur moet komen. Hier zit geen enkele felle tint in, en toch voelt het allesbehalve koel. Hout met een echte nerf, steen die je wilt aanraken en licht dat zacht wordt teruggekaatst, daar begint het mee.
