Na de thuiswerkplek, de bibliotheekhoek en de wellnessbadkamer heeft het interieur een nieuwe favoriete kamer. De luisterkamer, een ruimte die maar voor één ding bedoeld is, een plaat opzetten en er echt naar luisteren. House Beautiful vroeg op 12 oktober een reeks ontwerpers hoe ze zo’n kamer inrichten, en de inspiratie komt uit Japan. Daar bestaan al decennia jazz kissa, kleine cafés waar je samen naar vinyl luistert en waar praten bijna een overtreding is.
Ontwerper Adam Goldstein van Studio Collective ziet de populariteit van vinyl als een reactie op een leven dat steeds meer door schermen wordt bepaald. Elk nummer ooit opgenomen staat op je telefoon, en juist daardoor voelt het als luxe om een album van begin tot eind te draaien. Eerder dit najaar zag ik dezelfde gedachte bij Fritz Hansen, dat luisterkamers in zijn showrooms inrichtte. Nu is het idee doorgedrongen tot het gewone huis. Ik wil hier vooral naar de meubels kijken, want die bepalen of zo’n hoek werkt.
De stoel is het belangrijkste meubel
In een tv-kamer zit je op de bank met z’n allen. In een luisterkamer zit je meestal alleen of met z’n tweeën, en je zit lang stil. De ontwerpers in het artikel spreken van diepe loungestoelen en zacht gestoffeerde zitmeubels, en dat is logisch. Een goede luisterstoel heeft een hoge rug zodat je hoofd steun heeft, een zitting die iets achterover helt en armleuningen waar je een hoes of een glas op kwijt kunt.
Daar komt een akoestisch argument bij dat in de trendstukken vaak ontbreekt. Een hoge, gestoffeerde rug om je hoofd heen dempt de reflecties van achteren en maakt het geluid rustiger. Een kuipstoel of oorfauteuil werkt daarom beter dan een open designstoel van draad of hout, hoe mooi die ook is. Wie geen ruimte heeft voor een aparte stoel, kan beter een fauteuil bij de bank zetten dan op de bank blijven zitten. Een loungestoel met rondingen, zoals de Nina van Urquiola waar ik eerder over schreef, past precies in deze sfeer.
Waar laat je de platen?
Christian Schulz van Studio Collective zegt dat je een slimme manier moet vinden om je platencollectie op te bergen en te laten zien, en vooral de plaat die nu draait. Dat klinkt als een detail, maar het is de praktische kern van de hele kamer.
Een LP-hoes is ruim 31 centimeter in het vierkant. Een kast voor platen moet daarom binnenwerks minstens zo’n 33 centimeter hoog en diep zijn, anders steekt de collectie naar voren of moet hij plat liggen. Platen horen rechtop te staan, want liggend vervormen ze onder hun eigen gewicht. Dat is ook waarom zoveel verzamelaars uitkomen bij een vakkenkast met vierkante vakken, zoals de Kallax van Ikea, waarvan de vakken binnenwerks precies groot genoeg zijn. Wie iets met meer karakter wil, kiest een lage dressoirkast met een diepte van ruim 40 centimeter, zodat er bovenop ook ruimte is voor de draaitafel.
Zet de draaitafel bij voorkeur op een zwaar, stevig meubel en niet op een lichte plank die meetrilt. Een massief houten dressoir of een stenen blad is ideaal. En geef een paar hoezen een plek om te staan, op een smalle plankje of een richel. Dat is de vitrine waar Schulz het over heeft, en het maakt van de collectie meteen een deel van het interieur.
Materialen die het geluid zachter maken
Hier komen design en akoestiek samen. Kale muren, een gladde vloer en veel glas laten geluid weerkaatsen, en dan klinkt zelfs een goede installatie hol. De ontwerpers noemen wol, velours, hout en kurk als materialen die geluid opnemen en de ruimte tegelijk warmer maken. Joelle Kutner van Ome Dezin raadt diepe, verzadigde kleuren aan, zoals donkerrood of ossenbloed, gecombineerd met warm licht.
Concreet zou ik beginnen met een groot, dik vloerkleed, want de vloer is meestal het grootste harde vlak. Daarna gordijnen van zware stof die je dicht kunt doen, en een boekenkast vol boeken, wat een uitstekende geluidsverstrooier is. Kurk is interessant als wandbekleding, het dempt, het is warm van kleur en het is in de afgelopen tijd een serieus interieurmateriaal geworden. Ik schreef eerder over hoe je veel spullen rustig laat ogen, en een luisterkamer met platen en boeken is daar een mooi voorbeeld van.
Licht is het laatste stuk. Geen plafondspot maar wandlampen en een staande lamp met warm, indirect licht. Een luisterkamer moet voelen als het moment na zonsondergang.
Een hoek is ook genoeg
Het goede nieuws, en daar zijn de ontwerpers het over eens, is dat je geen aparte kamer nodig hebt. Een hoek van de woonkamer volstaat. Zet de stoel recht tegenover de speakers en houd de afstand tussen de twee speakers ongeveer gelijk aan de afstand van elke speaker tot je hoofd. Dan zit je in de driehoek waarin stereo het best klinkt. Leg er een kleed onder, zet er een lamp naast en geef de platen een eigen plek. Meer is het niet.
Ik vind het een van de sympathiekste trends van dit jaar. Het is geen nieuwe kleur of een nieuwe vorm, maar een reden om op een avond je telefoon weg te leggen en een uur stil te zitten.
