De lezers van Dezeen hebben gekozen. Op 27 oktober maakte het designplatform de veertien interieurs bekend die de publieksstemming van de Dezeen Awards 2026 wonnen. Lezers konden van 28 september tot en met 16 oktober stemmen op een shortlist van 392 projecten, verdeeld over architectuur, interieur en design. De publieksprijs staat los van de jury. De winnaars van de vakjury, onder wie het interieurproject van het jaar, worden op 16 november in de Royal Opera House in Londen bekendgemaakt.
Een publieksprijs zegt iets anders dan een juryprijs. Hier stemden mensen op ruimtes waar ze zelf zouden willen zitten, en dat maakt de lijst interessant voor wie thuis iets wil veranderen. Ik heb de winnaars naast elkaar gelegd en gekeken wat er steeds terugkomt.
De veertien winnaars op een rij
- Woninginterieur klein: The Atrium in Sydney, door Anna Carin Design
- Woninginterieur groot: Casa Co in Guadalajara, door Aagnes
- Restaurant: Jeju in Vancouver, door &Daughters
- Bar en café: Cateto Club aan de Costa del Sol, door Cateto Cateto
- Hotel: Lost Villa Huanglong Island Lighthouse Hotel in Zhejiang, door SZ-Architects
- Werkplek klein: Banda Agency Office in Kyiv, door Ater Architects
- Werkplek groot: de coworkingruimtes van C1 Alexanderplatz in Berlijn, door Bruzkus Greenberg
- Winkel klein: OnLand in Hangzhou, door Amass
- Winkel groot: Messa House in Almaty, door Up2date Architects
- Vrije tijd en welzijn: The Willow Play Cafe in Toronto, door Denizens of Design
- Tentoonstelling: Unraveling: New Spaces, het Servische paviljoen in Venetië
- Keuken: Deco House in Londen, door Farid Karim Design
- Badkamer: William King Apartment in Athene, door Kan Atelier
- Duurzaam interieur: Cosy House in Londen, door Enbee Architecture and Design
Dezeen licht er zelf drie uit, en die drie zijn ook het best gedocumenteerd: het kantoor in Kyiv, de coworking in Berlijn en het speelcafé in Toronto. Opvallend genoeg is geen van de drie een woning. Toch lijken ze er alle drie op.
Wat steeds terugkomt
Werkplekken die eruitzien als een huis. Het reclamebureau Banda vroeg Ater Architects om een kantoor dat aanvoelt als een groot, licht appartement. In de grote hal staan banken en fauteuils rond salontafels, met vloerlampen, boekenkasten en planten erbij. In Berlijn ontwierp Bruzkus Greenberg ruimtes die bewust als woonkamers voelen, om mensen terug naar kantoor te lokken. Een goede werkplek moet volgens de ontwerpers “more than a boring desk” bieden. Wat ik daaruit haal: de grens tussen kantoor en woonkamer loopt nu de andere kant op. Jarenlang haalden we het kantoor in huis, met bureaustoelen en kabelgoten. Nu halen ontwerpers de woonkamer naar kantoor.
Vintage naast nieuw. In Kyiv staan rode vintage stoelen van het Zwitserse Dietiker in de wachtruimte, multiplex stoelen uit de jaren tachtig rond een tafel voor twaalf en vintage stoelen van het Italiaanse Castelli in de eetruimte. Daartussen een roestvrijstalen balie en een strakke ronde lamp. Bruzkus Greenberg ontwierp in Berlijn eigen meubels, omdat de ruimte geen showroom van één merk mocht worden, en mengde daar vintage stukken doorheen. Contrast maakt een ruimte, zeggen ze, niet eenvormigheid. Wie wil zien wat er tweedehands nu gezocht wordt, vindt dat in ons stuk over wat elke generatie tweedehands zoekt.
Warm hout als achtergrond. De receptie in Kyiv is met eiken bekleed, de keuken heeft houten kasten. In Toronto zijn wanden en plafonds van The Willow Play Cafe volledig met walnoot bekleed, zodat het speelse kleurgebruik een volwassen basis krijgt. In Berlijn staat een houten kast van vloer tot plafond in de bibliotheek, en de vergaderzaal is met donker hout bekleed. Hout is hier geen meubel maar een decor. Over hoe eikenpanelen een interieur warm maken schreven we eerder al.
Kleur in kleine, gedurfde doses. Een bank in zalmroze bouclé met een salontafel van hout en geaderde steen, fauteuils in tijgerprint, een geweven wandkleed met een roze luipaard. In Toronto een zwart-wit geblokte linoleumvloer, een bank met bloemenstof onder een rood afgezette, geschulpte rugleuning en kleine ronde caféstoeltjes van gebogen hout. Geen van deze ruimtes is overal kleurrijk. Er is steeds een rustige basis, en daarop één of twee uitschieters.
Ronde vormen. Cateto Club grijpt volgens e-architect terug op het nachtleven van de Costa del Sol in de jaren zestig, met de cilinder als hoofdmotief: verzonken zitkuilen, een ronde bar en krukken, en een patroon in de keramische vloer. In Toronto zie je bogen, een golvende toonbank en een sleutelgatvormige doorgang. Die zachte vormen passen bij wat we al een tijd zien in meubels.
Onvolmaaktheid die mag blijven. Mijn favoriete detail komt uit Kyiv. Rond de ramen van de keuken liet Ater Architects de proefvlakken witte verf gewoon zitten, als knipoog naar de kleine onvolkomenheden die je in elk huis ziet.
Wat je ervan meeneemt voor thuis
Het mooie van deze lijst is dat bijna alles wat terugkomt betaalbaar na te doen is. Je hoeft geen walnoten lambrisering te laten maken om te zien wat de les is.
Begin met één oud stuk naast iets nieuws. Een vintage stoel aan een moderne tafel, of een strakke lamp boven een oude kast. Dat contrast doet meer dan een complete set. Kies daarna één kleur die je durft, en geef die aan een stoel, een kussen of een kleed, niet aan de muren. En laat iets imperfects staan. Een verfvlek, een kast met gebruikssporen, een stoel die niet bij de rest hoort.
Wat ik er zelf het sterkst uit haal, is dat de lezers niet op de meest spectaculaire ruimtes stemden, maar op ruimtes waar je wilt blijven zitten. Een kantoor als woonkamer, een café met walnoten wanden, een coworking met een zalmroze bank. Als dat is wat mensen mooi vinden, dan is gezelligheid weer gewoon een ontwerpkeuze. Op 16 november hoor je of de jury het met het publiek eens is.
